کافی

بسم الله
بنده به زبان خودمانی یعنی عبد، برده، نوکر، آویزون، طفیلی…
همه چیزش، خورد و خوراکش، لباسش، مسکنش، همسرش و… بر عهده خودش است، اصلا او باید به فکر این چیزها باشد، بنده باید کار خودش را بکند، هر چه مولا گفت، گوش کند، هر چه فرمان داد، بپذیرد…
او خودش به موقع همه چیز را می دهد، هر چیزی که نیاز باشد، هر چیزی که لازم باشد…
کاش
یادمان بماند فقط یک مولی داریم، فقط خدا…


سایر نگاره‌ها

        دوم   سوم   چهارم    پنجم 

بسم‌الله
گاهی عکس‌ها صدایم می‌زنند تا حرف‌هایشان را بگویم. آن‌ها خیلی حرف دارند. باید حرف‌هایشان را شنید. گاهی با حرف‌هایشان می‌خندم، بغض می‌کنم، اشک می‌ریزم، مرا به فکر فرو می‌برد یا عصبانی می‌شوم.

بیا جلوتر تا تو هم بشنوی...

کمی بیشتر...
دنبال کنندگان ۴ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
Designed By Erfan Powered by Bayan