ابدی/۲

بسم‌الله
به نظرم نام، بی‌مسمایی است: آرامگاه
داخل هر کدام از این حفره‌های به ظاهر کوچک، جهان بی‌انتهایی است... اینجا فقط دری است به جهنم یا بهشت...
اینجا آرامگاه نیست...
یا ندامتگاه است
یا سیاحت‌گاه...
آدمی نه در ندامت آرام است و نه در سیاحت... اولی مجازات است، آتش، ندامت و التماس و در دومی، شور و شوق است و هیجان...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن: به تازگی احساساتم عکس عمل می‌کند. زمان خوشی، غمگینم و مجال اندوه، شادمان...


سایر نگاره‌ها
اول          سوم

  • ۶۴
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
بسم‌الله
گاهی عکس‌ها صدایم می‌زنند تا حرف‌هایشان را بگویم. آن‌ها خیلی حرف دارند. باید حرف‌هایشان را شنید. گاهی با حرف‌هایشان می‌خندم، بغض می‌کنم، اشک می‌ریزم، مرا به فکر فرو می‌برد یا عصبانی می‌شوم.

بیا جلوتر تا تو هم بشنوی...

کمی بیشتر...
Designed By Erfan Powered by Bayan